گفتگو با هارون بهیار شاعر ، آهنگ ساز وخواننده

گفتگو کننده : سید سکندر حسینی (بامداد)

در آمد
بسیاری از فرهنگیان ، شاعران جوان وکسانی که موسیقی واقعی را در افغانستان دوست دارند ودرواقع شعر وموسیقی را به صورت جدی وحرفه‌ای دنبال می کنند با نام هارون بهیار آشنا هستند خواننده وآهنگساز خوبی که شاعر خیلی خوبی هم هست وما در افغانستان کمتر خواننده وآهنگسازی را داریم که شعر را خوب بفهمد برای همین در افغانستان موسیقی بازاری شده و روز به روز از اصالتش دور می شود و مردم فقط همان تصویری را از موسیقی دارند که در رسانه های ما اجرا می شود در حالی که موسیقی ما این نیست در این میان هارون بهیار از جمله‌ی استثنا ها است او برعلاوه‌ی اینکه اصالت موسیقی افغانستان در آهنگ هایش جاریست شاعر خیلی خیلی خیلی خوبی هم هست .
به مناسبت انتشار آلبوم « پراز بی قراری» دومین آلبوم این خواننده وآهنگ ساز نازنین به سراغش رفتیم تا گفتگوی صمیمانه‌ی باهم داشته باشیم آنچه می خوانید یک گفتگوی صمیمانه در مورد آلبوم جدید هارون است .
خانه مولانا :
در مورد خود و تحصیلاتت بگو چطور شد که به سمت شعر و موسیقی کشیده شدی ودر این راستا چه کارهایی انجام دادی
بهیار :
با درود و سلام !!!
عرض کنم که قبل از شعر وارد عرصه ی موسیقی شدم، یعنی از موسیقی وارد شعر شدم وکارم از اول موسیقی بود نه شعر، کم کم بخاطر علاقه مندی شدیدی که به شعر داشتم وارد این عرصه نیز شدم.
اوایل به شکل خود آموز راه افتادم ودرادامه حرفه‌ای فرا گرفتم مدتی درهرات و مدتی را هم در انستتیوت ملی موسیقی افغانستان در کابل ، هم از کابل و هم از هرات کارنامه گرفتم به شکل حرفه ای.
این یکی دوسال در زمینه‌ی آهنگسازی نیز فعال بوده ام وحدودا پانزده آهنگ را ساخته ام.
البته شما لطف داری
از تحصیلات بگویم: از دانشکده ی اقتصاد دانشگاه هرات لیسانس گرفته‌ام و رشته‌ام را دوست دارم

خانه مولانا :
وضعیت شعر و موسیقی را در افغانستان چگونه می بینی این دوهنر وابسته به هم دیگر در این سال‌ها در افغانستان چقدر با هم دیگه هماهنگ بوده و خودت به عنوان یک شاعر و آهنگساز و خواننده در این راستا چه کار کرده ای
بهیار :
چه بگویم!
از اوضاع شعر و موسیقی همه‌ی اهالی درگیر این عرصه فکر می کنم تا حدودی اگاه اند
وضعیت سیاسی ونا امنی های کشور در طول این سال ها سایه‌ی سیاهی بر آسمان هنر وادبیات کشور مان افکنده و از جهت های مختلف به شدت تحت تاثیر این اوضاع قرار گرفته با وجودی اینکه در این سال ها فعالیت هایی نیز انجام شده است .
ودر این اواخر خوشبختانه رنگ و رو گرفته و دارد تقلا می‌کند که قامت راست کند .
شعر و موسیقی دو روی یک سکه اند ولی بین شان درافغانستان امروز بسیار فاصله افتاده است .
آهنگ‌ها صرفا ساختار دارند آن هم نه چندان ساختار قوی و منسجم .
شعرها و ترانه‌ها و تصنیف‌ها را هم که می شنویم ساختار آهنگ سنخیتی با شعرها ندارد.
البته حرف من عمومی نیست هنرمندانی هم داریم که میدانند چه کاری می‌کنند و دانسته عمل می کنند در زمینه‌ی ادبیات هم وضع همین است .
کارهای من بیشتر تلاشش پیوند دادن شعر با موسیقی ست که عرض کردم از هم دور افتاده اند این روز ها.
خانه مولانا :
استقبال از کارهایت چطور بوده ؟؟
بهیار :
استقبال شده اما نه آن گونه که باید می‌شد، بیشتر خاص بوده‌اند شنونده هایم تا عام ولی در کل رضایت بخش بوده برایم.
خانه مولانا :
خوب در مورد آلبوم جدیدت بگو این چندمین آلبوم ات است که منتشر شده ؟؟؟
بهیار :
آلبوم « پراز بی قراری» دومین آلبوم صوتی‌ام هست اولین آلبوم من آلبومی بود بنام «اشک» که فکر کنم شما هم بعضی از آهنگ هایش را شنیده ای.
در مجموع هر دو آلبوم شامل چهارده آهنگ است که بیشتر شان از ساخته های خودم است .
خانه مولانا :
بازخورد شان چطور بوده ؟؟؟
بهیار:
باز خوردشان هم قناعت بخش بوده برایم با توجه به اهدافی که دارم.

خانه مولانا :
چه احساسی داری که هم شاعری و هم خواننده وآهنگساز ؟؟؟
بهیار:
طوری‌که قبلا گفتم شعر وموسیقی دو روی یک سکه‌ اند واین دو پیوند مستحکمی با هم دارند و جز لاینفک هم هستند .
از دید من موسیقی شعر است و شعرهم موسیقی این دو برای هم هستند و در خیلی جاها مکمل یک دیگر
البته مکمل که همیشه بوده اند اما حرفم بیشتر بر می‌گردد به موسیقی شنیداری مثلا اشعار بیدل برای هر افغانستانی واقعا دوست داشتنی اند اما وقتی با صدا و موسیقی استاد سراهنگ تلفیق می گردد چیز دیگری می‌شود.

خانه مولانا :
دراین راستا چه کسانی مشوق‌ات بودند ؟؟؟
بهیار :
مشوق آنچنانی نداشته‌ام در شروع بیشتر به خودم و علاقه‌ام متکی بودم ولی درادامه اولین مشوقم برادر شاعرم اکرام بسیم بود که الحق هم شاعر بسیار خوبی‌ست وهم درعرصه‌ی موسیقی استعداد بسیار دارد.
این اواخر دوستان زیادی دارم که تشویقم می‌کنند و خودت یکی از آن هایی اگر دلخوشم نکرده باشی (شوخی)

خانه مولانا :
به کدام گونه های موسیقی علاقه داری وبیشتر کدام موسیقی ها را گوش می‌دهی وکدام خواننده واهل موسیقی کشورمان برایت الگو می‌باشد ؟؟؟
بهیار :
من همه‌ی انواع موسیقی را دوست دارم ( کلاسیک، غزل، پاپ، راگ، رپ و..) ازهمه رنگ می‌شنوم
ولی عاشق زنده یاد احمد ظاهرم و تقریبن تمام آهنگ هایش را می‌نوازم و می‌خوانم همیشه دوستانی که دوستانی که همراه شان نشست و برخواست دارم شاهد بوده‌اند در محافل و شب نشینی‌ها.
الگوی من احمد ظاهر فقید است گاهی در تنهایی شب‌ها را تا صبح یا شنیدمش یا خواندمش.
خانه مولانا :
تا به حال چقدر اجرا داشته ای و از خاطره انگیرترین اجرایت برای مان بگو
بهیار :
اجرا زیاد داشتم در محافل و مجالس ادبی بیشتر
یکی از خاطره انگیز ترین اجراهایم بر می‌گردد به محفل فراغتم از دانشگاه که باحضور بیش از یک
و نیم هزار نفر آهنگی را با شعر خودم اجرا کردم .
در دبیرستان (لیسه‌ی)‌ «موزیک» کابل هم روز وداع با یاران را خواندیم و اجرای نسبتا بزرگی بود و اساتید زیادی هم حضور داشتند از جای جای دنیا.
خانه مولانا:
نظر اساتید موسیقی در مورد کارهایت چیست ؟؟؟
بهیار :
نظر اساتید موسیقی همیشه مثبت بوده روی کارهایم از جمله با استاد آرمان، استاد وحید قاسمی، قاسم رامشگر، مشعل آرمان، استاد شیفته، استاد جواد تابش، استاد خوشنواز، استاد سلیم بخش، ذبیح جوانمرد و…نشست های دوستانه‌ای داشتیم و همه کارهایم را می پسندند.
روزی میخواندم با استاد قاسمی که استاد ولی طبله نواز مرحوم احمد ظاهر وارد شدند و بدون گفت و شنود طبله‌ها را گرفتند و گفتند بخوان جوان که مرا یاد احمد ظاهر انداختی.

خانه مولانا :
مشخصا روی آلبوم جدیدت برای مان بگو
بهیار :
آلبوم « پراز بی قراری » که به تازگی منتشر شد شامل شش آهنگ است که فقط یک آهنگش را خودم نستاخته ام
شعرها از شاعران خوب و جوان معاصر آقایان (علی نظری و اکرام بسیم) و خانم ها ( صدا سلطانی، افسانه واحدیار و مژگان فرامنش) استند .
آن آهنگی هم که خودم نساخته ام ترانه اش از خانمی بنام «حدیث بهایی از ایران» هست.
خانه مولانا :
چه برنامه ها وکارهایی در ضمینه موسیقی وآهنگ سازی در آینده داری ؟؟؟
بهیار :
دارم کار می کنم.
دوست دارم موسیقی را امیدوارم بتوانم به اهدافم برسم !!!
کارهای ساخته شده‌ای دارم و دوستانی هم برایم شعر فرستادند که آهنگ بسازم و بخوانم .
تلاشم را می‌کنم تا ببینیم چه پیش آید

خانه مولانا :
این سوال را در به نحوی در بین سوالاتم ازت پرسیدم اما بازهم می خواهم بپرسم به عنوان یک شاعر نظرت درباره موسیقی چیست وبالعکس ونظرت در باره آینده این دو هنر دوست داشتنی چیست ؟؟؟
بهیار :
موسیقی را که گفته اند غذای روح است بجا گفته اند. به عنوان کسی که شعر می‌نویسم موسیقی را روح شعر می‌دانم وبرعکس.
با موسیقی زنده گی کرده ام البته موسیقیِ که واقعا موسیقی باشد وبقول بعضی‌ها نه موسیقی…
به آینده خوشبینم و امیدوارم موسیقی کشورم به جاهای خیییلی خیییلی خوبی برسد!!!
به عنوان یک خواننده هم عرض کنم که موسیقی را شعر می سازد و بدون شعر موسیقی کامل نیست موسیقی در شعر جار‌ی‌ست و خواننده باید حداقل مخاطب جدی شعر باشد تا بتواند احساساتش را در قالب موسیقی با دیگران شریک بسازد.
خانه مولانا :
کدام آلات موسیقی را می نوازی ودوست داری ؟؟؟
بهیار :
بیشتر هارمونیه می‌نوازم ، آکوردئون را هم می‌نوازم وهم عاشقانه دوستش دارم
وگه گاهی هم کیبورد و پیانو
خانه مولانا :
آخرین حرفت را برای مان بگو !!!
بهیار:
برای همه آرزوی موفقیت می‌کنم و همچنین تشکر از خودت که سراغم آمدی..