ظرفیت‎های عاشورا برای داستان‎نویسی مغفول مانده است!

نشست علمی- تخصصی «داستان عاشورایی(بازنویسی یا بازآفرینی)» در پنجمین روز از خزان 1395 خورشیدی به کوشش «خانه‎ی مولانا» و با همکاری «بنیاد شعر و ادبیات داستانی ایرانیان» در تهران برگزار شد.
در ابتدای این نشست «سید احمد مدقق»(دبیر چهارمین کنگره‎ی واژه‎های تشنه) درباره‎ی پیشینه‎ی این کنگره و اختصاص یافتن چهارمین دوره‎ی آن به «داستان عاشورایی» صحبت کرد و نشست تخصصی «داستان عاشورایی» را یکی از برنامه‎های دبیرخانه‎ی کنگره برای غنامندی داستان‎های عاشورایی دانست.
«ابراهیم اکبری(دیزگاه)» نخستین کارشناس جلسه به وجوه گوناگون عاشورا اشاره کرد و تأکید نمود: داستان‎نویس برای استفاده مناسب و درست از ظرفیت‎های عاشورا در داستان، لازم است به «اهداف قیام عاشورا»، «مردم‎شناسی کوفه»، «یزیدیانی که با امام حسین(ع) جنگیدند»، «بازماندگان عاشورا»، «انتقام‎گیرندگان عاشورا» و «عزاداران عاشورا» در طول تاریخ توجه داشته باشد و «کهن الگوهای عاشورایی» را بشناسد و استفاده کند.
«سیدمرتضی حسینی شاهترابی» «عاشورا» را به عنوان «رخدادی تاریخی» محور صحبت‎هایش قرار داد و افزود: داستان‎نویسان می‎توانند با «بازآفرینی» «داستان عاشورایی» در ژانرهای «تاریخی»، «تاریخ جایگزین» و «فراداستان تاریخی» «داستان‎های عاشورایی» بیافرینند، اما به دلایل متعدد و متفاوت چنین چیزی کمتر اتفاق افتاده است.
«مجید قیصری» ظرفیت‎های عاشورا را مورد توجه قرار داد و از کم‎توجهی و غفلت داستان‎نویسان نسبت به این ظرفیت سخن گفت و اظهار داشت: یکی از مطالب مهم در «داستان‎ عاشورایی» که می‎تواند به نویسندگان کمک کند، آیین‎ها، اسطوره‎ها و کهن الگوهاست که لازم است توسط محققان و پژوهشگران استخراج شده و در اختیار داستان‎نویسان قرار گیرد. وی تصریح کرد: «بازنویسی» گرچه امری متداول و لازم است، به عنوان یک امر خلاقه و فعالیت داستان‎نویسی در حوزه‎ی داستان عاشورایی محسوب نمی‎شود و داستان عاشورایی باید به دنبال «بازآفرینی» باشد.